سایت عمومی دانشگاه، فهرست اساتید، میز خدمات فناوری اطلاعات، و پورتال بیمهی کارکنان معمولاً در زمانهای مختلف، توسط تیمهای مختلف، گاهی حتی توسط پیمانکارهای کاملاً متفاوت ساخته میشوند. هیچکس از اول اینطور برنامهریزی نکرده — همین اتفاقیست که وقتی هر دپارتمان مشکل خودش را جدا حل میکند میافتد. نتیجه پنج ورود جداگانه است، پنج مجموعه دادهی کاربری که از همسویی خارج میشوند، و تیم فناوری اطلاعاتی که باید یکپارچهسازیهایی را نگه دارد که دیگر هیچکس کامل نمیفهمدشان.
یک ورود واحد بهجای پنج حساب برای بهخاطرسپردن
فنکمپاس سایت عمومی، پروفایل اساتید، میز خدمات، و بیمهی کارکنان را پشت یک ورود قرار میدهد. استاد نیازی به رمز عبور جدا برای میز خدمات در مقابل صفحهی پروفایل خودش ندارد — همان حساب، همان نشست، همان مدل دسترسی زیرش است.
پروفایل اساتیدی که واقعاً بهروز میماند
صفحهی فهرستی که هیچکس نمیتواند ویرایشش کند، تبدیل به صفحهای میشود که هیچکس بهش اعتماد ندارد. وقتی پروفایل استاد در همان سیستمِ بقیهی چیزها زندگی میکند، نه یک صفحهی ایستا که یکبار در سال ۲۰۱۹ ساخته شده، بهروزرسانی بیوگرافی یا فهرست انتشارات کار پنجدقیقهای میشود، نه تیکتی برای کسی که هنوز CMS قدیمی را بهخاطر دارد.
سهزبانه از اول، نه اضافهشده بعداً
بیشتر سایتهای دانشگاهی که بعداً عربی یا انگلیسی اضافه میکنند، آخرش صفحات نیمهترجمهشده و چیدمان راستبهچپ خراب دارند. چون فارسی، انگلیسی و عربی از روز اول ساخته شدهاند، همراه با ابزار ترجمهی گروهی برای ویراستاران، یک صفحهی جدید در یک زبان منتشر نمیشود درحالیکه بقیه بیسروصدا عقب میافتند.
