یک شارژر موبایل را شش ماه پیش هشتاد هزار تومان خریدید، امروز همان قطعه صد و بیست هزار تومان تمام میشود. اگر فروشگاه هنوز روی همان قیمت قدیمی حساب میکند، هر بار این قطعه را میفروشد، بیآنکه کسی متوجه شود، ضرر میدهد.
اکسل و حافظه، قیمت لحظهای را ثبت میکنند نه هزینهی واقعی
در بیشتر تعمیرگاهها قیمت قطعه یا از حافظهی تکنسین میآید یا از یک ستون اکسل که هر وقت وقت شد آپدیت میشود. هیچکدام تاریخچهی واقعی خرید را دنبال نمیکنند. وقتی یک قطعه از سه محمولهی مختلف با سه قیمت مختلف وارد شده، فیلد «قیمت تمامشده» فقط یک عدد را انتخاب میکند و امیدوار است کافی باشد.
FIFO حدس را به عدد واقعی تبدیل میکند
روش اولورودی-اولخروجی، قیمت قدیمیترین محمولهی موجود در انبار را به واحد بعدیِ فروختهشده نسبت میدهد و وقتی آن محموله تمام شد، سراغ محمولهی بعدی میرود. ایدهی جدیدی نیست؛ حسابدارها دهههاست از آن استفاده میکنند. اما یک تعمیرگاه بهندرت ابزاری دارد که این را بهازای هر قطعه و هر محموله، بهطور خودکار اجرا کند. دستی انجامدادنش برای یک تعمیر پنجدقیقهای، دفترداری بیش از حد است.
چیزی که واقعاً کمک میکند
انبار و صندوق فروش در یک سیستم واحد، طوری که هر قطعهی فروختهشده هزینهی واقعیاش را از همان محمولهای که از آن آمده میگیرد، نه یک فیلد ثابت که کسی فراموش کرده آپدیتش کند. تکنسین همچنان فقط قطعه را انتخاب میکند و تیکت را میبندد؛ سود، بدون محاسبهی اضافی کسی، درست درمیآید.
